Um Ingileif

Starfa sem skólastjóri Þelamerkurskóla í Hörgársveit og hef ánægju af því að skrá samantektir og hugleiðingar um skólastarf, matarstúss og aðra iðju.

Það hafðist – en ekki á You Tube samt

Í gær tókst að ljúka tilraun sem fólst í að vinna með beina útsendingu og Flipgrid. Það var tilraun númer tvö. Færri komust að en vildu; ekki vegna plássleysis heldur vegna þess að viðburðurinn þurfti að flytja sig á milli svæða og verkfæra. Og ekki allir náðu að rata á réttan stað.

Í fyrradag hafði fyrsta tilraunin heldur betur misteksti eins og rekið var í þessari færslu. Þess vegna æfði ég mig vel í fyrrakvöld fyrir viðburð gærdagsins og heimilsfólk, nær og fjær, fékk þá að taka þátt. Ég prófaði beina útsendingu á You Tube bæði með streymishugbúnaði og án hans. Allt gekk vel þetta kvöld. Svo þegar ég mætti á rúllukragapeysunni fyrir framan skjáinn í gær virtist ekkert virka. En ég komst aftur inn en það vildi ekki betur til en svo að mér var aftur hent út! Núna fyrir hljóð sem ekki væri leyfi til að streyma á You Tube. Ég, sem var ekkert farin að syngja eða herma eftir fólki. Bara rétt að byrja upplesturinn.

Við sem eftir vorum í þessari tilraun fluttum okkur yfir á Facebook-hópinn Spurt og svarað um Flipgrid og lukum beinu útsendingunni þar. Á eftir náðum við að hittast á Zoom, eins og til stóð. Þá ræddum við markmið og notagildi beinnar útsendingar og Flipgrid. Þær sem höfðu tíma og þolinmæði alla leið voru þær Guðný Ólafsdóttir kennari í Dalvíkurskóla og Fjóla Þorvaldsdóttir leikskólakennari og verkefnisstjóri sérkennslu hjá Skóla- og frístundasviði Reykjavíkur. Eftir fundinn hringdi Sólveig Zophaníusdóttir aðjúnkt við HA svo í mig og við ræddum tilraunina og mögulegar útfærslur á hugmyndinni.

Í þessari ímynduðu kennslustund hlustuðu „nemendur“ á sögubrot og spáðu fyrir um framhald sögunnar. Kennslustundin var hugsuð sem hluti af æfingu í gagnvirkum lestri og reiknað var með því að nemendur þekktu hlutverkin fimm í gagnvirkum lestri; kúrekann, listamanninn, spæjarann, fréttamanninn og spákonuna. Í þessari kennslustund voru nemendur í hlutverki spákonunnar og skiluðu hugmyndum sínum á myndböndum á Flipgrid.

Á fundinum ræddum við hvað væri eiginlega verið að þjálfa eða æfa í beinni útsendingu? Hvað fengist með því að kennarinn setti kennslustundina í beina útsendingu án þess að vera í gagnvirkum samskiptum við nemendur sína á meðan á kennslustundinni stóð. Í umræðum kom eftirfarandi fram:

  • Umfram upplestur eða leiðbeiningar á myndbandi er bein útsending hlustunar- og athyglis-æfing þar sem nemendur sitja og hlusta og geta ekki farið fram og til baka eins og þeir geta gert þegar þeir eru með upplestur eða leiðbeiningar á myndbandi eða hljóðskrá. Bein útsending er hér og nú!
  • Fyrir þau börn sem þurfa að æfa hlustun og athygli sérstaklega ráðlagði Fjóla að þau börn eða foreldrar þeirra fengju annað hvort upplestur í hljóðskrá eða á pappír til að undirbúa sig fyrir beinu útsendinguna.
  • Fundarkonur voru sammála um að þær mæltu með því að kennslustund af þessu tagi yrði fylgt eftir í kennslustofu; annað hvort í skólanum eða á netinu. Og svo auðvitað með endurgjöf kennara á Flipgrid.
  • Einnig var rætt að nemendur gætu hlustað á tillögur hvers annars og rætt tillögurnar á Flipgrid; annað hvort í hópum eða pörum sem þau eru vön að vinna í eða að kennari skipi þeim í hópa. Það verður auðvitað að meta út frá aldri og aðstæðum í nemendahópum.
  • Í símtalinu við Sólveigu ræddum við að í beinni útsendinu þyrfti kennarinn að gera upplesturinn lifandi, eiginlega „að lesa með öllum líkamanum“ og með tilþrifum í röddinni. Það er svo auðvelt að missa athygli við eintóna upplestur sem er t.d. án myndefnis.
  • Við Sólveig ræddum líka aðra útfærslu á þessu verkefni. Hún gæti farið fram á Zoom og þar myndi kennari virkja „herbergin“ (e. breakout rooms) þar sem nemendur gætu rætt saman um verkefnalausnina og skilað henni svo saman eða hver fyrir sig inn á Flipgrid. Þannig væri hægt að bæta samvinnu og samtali inn í verkefnið. Kennarinn getur farið á milli herbergja. Eftir samtölin inni í herbergjunum „lokar“ kennarinn herbergjunum og þá færast nemendur aftur þangað sem þau hittust fyrst. Þar er hægt að ræða lausnir og jafnvel að leggja fyrir önnur verkefni til að vinna áfram með inni í herbergjunum. Verkefnin gætu verið að hlusta á og gera framhald við lausnir annarra hópa.

Af þessari tilraun lærði ég nokkuð margt. Það var m.a:

  1. Beinar útsendingar á You Tube eru ekki einfaldar. Það fékk ég að reyna og fékk staðfest hjá frumburðinum sem er alvanur beinum útsendingum. Hann sagði: „Æ, þurftir þú nú að lenda í þessu mamma, You Tube er svooo erfitt. Finndu þér annað stað ef þú ætlar að stunda þetta“.
  2. Nettengingin í Hjallatröðinni dugar varla fyrir beinar útsendingar. Jafnvel ekki á Facebook. En það stendur til bóta með hækkandi sól.
  3. Ég á þolinmóða og lærdómsþyrsta vini sem eru tilbúnir að vasast í svona tilraunum með mér. Takk öll sem sýnduð þessu áhuga og þolinmæði. Án ykkar hefði þetta ekki orðið að veruleika.
  4. Það er þess virði prófa það sem ég rekst á og finnst á einhvern hátt athyglisvert og að gefast ekki upp – bara finna sér staðinn eða verkfærið þar sem hægt er að klára.
  5. Flipgrid er alltaf fyrirtak! Það hefur mjög marga möguleika sem má nýta í námi. Það er bara að byrja og að prófa sig áfram.

Ef þú vilt prófa þig áfram þá er ekkert annað að gera en að byrja bara. Fyrsta skrefið gæti verið að:

  • horfa á þessa hraðkynningu sem var á fjarmenntabúðum HÍ, HA og fleiri í síðustu viku
  • vera með í hópnum á Facebook sem heitir Spurt og svarað um Flipgrid eða fljölþjóðlegum Facebookhópi kennara sem nota Flipgrid. Hann er mjög virkur.
  • skoða skjáupptökur af fyrstu skrefnunum sem eru aðgengilegar hérna og inni í Facebook hópnum Spurt og svarað um Flipgrid.
  • Fylgt Flipgrid á Twitter eða Facebook og þar með fengið „nýjustu fréttir“ um þróun og hugmyndir að notkun.
  • Skoðað hugamyndabanka Flipgrid (Disco Library) um notkun þess. Þar eru hugmyndir sem hefur verið safnað saman frá kennurum. Til að komast inn á diskóið þarftu að vera búin/n að stofna þér aðgang.
  • Kíkt á splunkunýjan fídus sem kynntur er hérna fyrir neðan – skjáupptöku í Flipgrid!

„Spottuð“ af algoriðma You Tube

Fyrir helgi datt mér í hug að prófa hugmynd sem ég sá á bloggi hjá Flipgid. Hún gekk út á að vera með beina útsendingu á You Tube, leggja þar verkefni fyrir nemendur sem þeir svöruðu á Flipgrid. Þetta virtist snjöll hugmynd en eitthvað truflaði mig við hana svo mér fannst ég þurfa að prófa hana. Ég auglýsti eftir sjálfboðaliðum meðal kennara sem vildu leika nemendur í þessari prufu. Margir buðu sig fram.

Mér fannst þetta spennandi tilraun því ég hafði sjálf t.d. aldrei prófað beina útsendingu á You Tube, bara Facebook og Twitter. Og svo finnst mér Flipgrid svo mikið fyrirtak. Galvösk stofnaði ég beina útsendingu á You Tube svæðinu mínu. Ég hefði hana „unlisted“ og merkti við að útsendingin væri ætluð börnum (enda ekkert ósiðlegt á ferðinni; bara upplestur fyrir kennara). Ánægð með mig afritaði ég hlekkinn að viðburðinum og setti hann í loftið.

Rétt fyrir tilsettan tíma í gær varalitaði ég mig, greiddi mér smekklega, lagaði hálsmálið á fallega sumarkjólnum sem ég hafði farið í fyrr um daginn og kom mér fyrir á huggulegum stað niðri í stofu. Fyrir aftan mig var málverkið Við ströndina. Það er nokkuð abstrakt og má alveg með góðum vilja skoðast þannig að konan á myndinni sé klæðalítil. Svo kveikti ég á útsendingunni og stillti bæði mig og tölvuna af. Mér fannst þetta bara lúkka vel. Sá töluna tvo í áhorfi og fékk samstundis skilaboð frá vinkonu þar sem hún segir að ég líti vel út, ég svara henni í skilaboðunum, brosi framan í myndavélina og set stút á munninn. Þegar útsendingin á að byrja þá rofnar hún og skjárinn hjá mér verður svartur og þau sem voru við hinn endann sáu þessa mynd:

Skömmu seinna barst mér tölvupóstur frá You Tube þar sem stóð: Eins og þú kannski veist lýsa reglur netsamfélagsins því hvaða efni við leyfum og leyfum ekki á YouTube. Vídeóið þitt Tilraun með Flipgrid var tilkynnt til okkar til yfirferðar. Eftir yfirferð höfum við komist að þeirri niðurstöðu að það brjóti gegn reglum okkar og höfum fjarlægt það af YouTube.

Mistökin sem ég gerði voru að öllum líkindum þau að merkja við að þetta væri ætlað börnum. Og líka sennilega að í framhaldinu sat ég svo of lengi sæt og tilbúin til að lesa fyrir kollega mína. Algoriðmi You Tube lagði saman tvo og tvo og henti útsendingunni út.

Ég dag endurtek ég leikinn á sama tíma. En ég hef lært að haka ekki í „ætlað börnum“, ég verð ekki í flegnum sumarkjól heldur í rúllukragapeysu, ég mun ekki beina myndavélinni að málverki af hálf-nakinni konu, ég verð ekki með mjög áberandi varalit og mun ekki brosa smeðjulega með stút á munni til vinkonu minnar hinum megin á línunni. Þetta verður allt innan marka siðseminnar.

Hérna fyrir neðan fer upplestur dagsins svo fram kl. 15:00 ef allt fer vel

MAKVISE á alltaf við – líka núna!

Um þessar mundir skoðar skólafólk hvernig hægt sé að skipuleggja skólastarf þannig að það uppfylli skilyrði samkomubanns sóttvarnarlæknis.

Eðlilega velta margir fyrir sér hvernig hægt sé að skipuleggja fjarkennslu og hvort og þá hvernig tæknin nýtist í þeim tilgangi. Upplýsingum um verkfæri og tæki hefur m.a. verið dreift á samfélagsmiðlum og oft án frekari útskýringa. Ég viðurkenni að ég hef tekið fullan þátt í því. Ég geri mér líka fulla grein fyrir því að það nægir flestum að skipuleggja ramma skólahaldsins svo ekki þurfi líka að vera að læra á ný verkfæri eða tæki. Það ætti samt ekki þegar frá líður að stoppa okkur í því að skoða nám og kennslu í nýju ljósi. Enda var það þarft framtak hjá Ingva Hrannari Ómarssyni að dreifa opnu Google skjali þar sem safnað er saman kennsluhugmyndum en ekki bara slóðum á verkfæri eða tæki.

Á meðan ég lét mér detta eitthvað í hug til að skrá inn í skjalið rifjaði ég upp lykilorðið MAKVISE úr kennaranáminu mínu í Noregi. MAKVISE vísaði til eyðublaðs sem við kennaranemarnir notuðum á meðan við vorum í æfingakennslu á vettvangi. Lykilorðið var sett saman úr upphafsstöfum annarra lykilorða sem vísuðu til þeirra kennslufræðilegu þátta sem hver kennslustund, lota eða þemaskipulag átti að innihalda. Fyrir kennslustundir þurftum við að kynna fyrir æfingakennaranum og stundum háskólakennaranum hvernig við skipulögðum kennsluna og uppfylltum MAKVISE. Eftir kennslustundir, lotur eða þemavinnu var svo allt metið út frá MAKVISE. En það stendur fyrir:

M = motivering Hvernig ætluðum við að kveikja áhuga nemenda á viðfangsefninu?

A = aktivisering Hvernig ætluðum við að hvetja nemendur til að hefjast handa við verkefnið? Hvað og hvernig áttu nemendur að læra? Hvað í verkefninu átti að höfða til áhuga þeirra?

K = kreativitet/konkretisering Hvernig ætluðum við að koma sköpun nemenda fyrir í kennslustundinni? Hvernig tengist viðfangsefnið reynsluheimi og nærumhverfi nemenda?

V = visualisering Hvernig er viðfangsefnið og úrvinnsla þess sýnilegt, nemendum og/eða öðrum sem koma að skólastarfinu?

I = individualisering Tekur viðfangsefnið og skipulagið mið af mismunandi getu og þörfum allra nemenda?

S = samarbeid Hvernig er gert ráð fyrir samvinnu nemenda eða annarra við vinnslu þessa verkefnis?

E = evaluering Hvernig á að meta þessa vinnu? Bæði hluta kennarans og nemenda? Og hvernig átti að bregðast við matinu?

Kennarar eru fagfólk sem veit að tæknin ein og sér er ekki málið heldur hvernig hún nýtist við nám og kennslu; hvort sem nemendur er í skólanum eða stunda fjarnám. Í fagmennsku kennara liggur líka vitneskjan um að innihaldssríkt nám þarf að vera áhugatengt og hafa þýðingu fyrir nemandann bæði í nútíð og til framtíðar. Munum það, hvað sem við tökum okkur fyirr hendur og hvernig sem við veljum að framkvæma það á næstu vikum.