Lét greipar sópa

Í gær lét ég greipar sópa í ísskáp annarra en eftir á að hyggja finnst mér það afsakanlegt af því ég gerði það í nafni Kvenfélagsins Tilraunar í Svarfaðardal.

Frá því í byrjun júní hafa fornleifafræðingar leigt skólann hérna á Þeló og líka haft aðgang að mötuneyti skólans. Þegar þeir fóru í byrjun vikunnar sagði forsprakki þeirra að þeir hefðu skilið eftir dálítið af mat sem þeir gætu ekki tekið með sér og hann þyrfti að nota fljótlega. Ég fór ekki sama dag út í skóla en fór þangað fljótlega eftir hádegið í gær því ég hugsaði með mér að ekki væri gott fyrir næsta hóp sem kemur í skólann um helgina að matarleifar síðasta hóps tækju á móti þeim í ísskápnum.

Þegar ég kom yfir í eldhús tók ég eftir því að ekki hafði allt verið þvegið upp og sett aftur á sinn stað og svo var rusl í ruslafötunni. Ég skolaði könnur og glös, þurrkaði af borðum og fór út með ruslið svo þetta væri nú þokkalegt fyrir næsta hóp. Svo opnaði ég ísskápinn. Og þar blasti við mér augafullur ísskápur af mat! Ég dæsti og hugsaði með mér að mér myndi ekki takast að koma þessu í notkun áður en það skemmdist allt saman. Ég þyrfti liðsauka til að bjarga þessum verðmætum. Ég velti líka fyrir mér hvurs lags innkaup þetta hefðu eiginlega verið. Mitt í þeim pælingum mundi ég eftir því að Kvenfélagið Tilraun eldar fyrir gönguhóp í Svarfaðardal frá miðri viku og fram að helgi. Ég hafði nefnilega nýlega verið búin að tala við Óggu Siggu formann kvenfélagsins og lofa mér í eldamennsku í einni máltíðinni.

Ég reif símann uppúr rassvasanum og hringdi í formann kvenfélagsins og þuldi upp fyrir hana það sem var í ísskápnum og sagðist myndi koma með þetta út eftir á fimmtudagsmorguninn. Við vorum sammála um að nú hefði aldeilis hlaupið á snærið fyrir litla kvenfélgið í dalnum væna; nú kæmi sér vel að til eru fornleifafræðingar sem ekki kunna að kaupa inn.

Halda áfram að lesa