Á námskeiði sem Skólastjórafélag Íslands hélt fyrir nýja og reynda skólastjórnendur 17. og 18. september hélt Anna Kristín Sigurðardóttir dósent á Menntavísindasviði Háskóla Íslands fyrirlestur um kennslufræðilega forystu.
Í fyrirlestrinum lagði Anna Kristín m.a. áherslu á að kennslufræðileg forysta væri ekki verkefni sem væri unnið í eitt skipti fyrir öll. Það væri heldur ekki verkefni sem bankaði á dyrnar eða kæmi í tölvupósti og þyrfti að vinna fyrir ákveðinn tíma og skila áður en frestur rynni út. Hún sagði að kennslufræðileg forysta væri verkefni sem krefðist frumkvæðis skólastjórnenda. Kennslufræðileg forysta er verkefni sem þyrfti með ákveðnu kerfi, að koma fyrir í skólastarfinu, bæði hjá stjórnendum og starfsfólki skólanna. Það þýðir að til þess kennslufræðileg forysta verði hluti af daglegu starfi skólastjórnenda þurfa stjórnendur að gera hana að vinnuvenju, bæði sinni eigin og einnig kennara. Sem dæmi nefndi Anna Kristín að hún hefði einu sinni verið í viðtali hjá skólastjórnanda og í miðri heimsókn hringdi viðvörun í símanum hans, skólastjórinn stóð upp og sagðist þurfa fara í heimsóknir í kennslustofur. Hún mátti síðan bíða eftir honum á meðan hann sinnti heimsóknunum.

